17361814_249802595489776_1326105270512165590_n

,,Im trudniejsza jest droga, tym piękniejsze zwycięstwo”. Wywiad z p. Joanną Kowalską – doktorantką na warszawskim UKSW

Jak wygląda życie z Twoją chorobą?
Posiadam znaczny stopień niepełnosprawności. Powrót do pełnej sprawności, niestety nie jest możliwy ze względu na specyfikę schorzenia, jednakże rehabilitacja pozwala utrzymać odpowiednią formę.

A są szanse na poprawę zdrowia?
Niestety, lekarze nie dają mi takich szans. Staram się jednak brać z życia jak najwięcej, spełniać swoje marzenia, być szczęśliwą.

Samoakceptacja to jeden z ważnych aspektów drogi do szczęścia… Czy udało Ci się ją osiągnąć?
Zaakceptowałam siebie taką jaka jestem. Nie stało się to od razu, był to proces. Oczywiście nieustannie wspierają mnie najbliżsi.

Wierzysz w siłę marzeń? Co trzeba zrobić, żeby się spełniały?
Tak, wierzę. Dzięki temu między innymi za chwilę uzyskam stopień doktora. Pozostałe marzenia, także udało mi się zrealizować z czego bardzo się cieszę.

Jak Twoim zdaniem wygląda integracja w szkołach i na uczelniach wyższych?
Na uczelni istnieje pewne grono osób niepełnosprawnych. Są one traktowane przez wykładowców z szacunkiem i empatią zawsze mogą liczyć na wsparcie.

Jakie są Twoje pasje?
Uwielbiam czytać książki, spotykać się z ludźmi- kiedyś angażowałam się w różnego rodzaju akcje charytatywne. Oprócz tego w sferze moich zainteresowań są: muzyka, fotografia i konie.

Co sądzisz o projektach charytatywnych mających na celu minimalizację wykluczenia?
Myślę, że są potrzebne i zapewne wielu osobom pomogły i jeszcze pomogą. Dzięki nim również wydobywa się z ludźmi ukryte w nich dobro. Warto się w nie angażować , ale też samemu je inicjować.

A sztuka może motywować Twoim zdaniem?
Jak najbardziej. Wiele osób z niepełnosprawnością posiada liczne talenty poprzez które odkrywa sens i radość życia. Czasem stanowią one również inspirację i motywację dla osób sprawnych.

Gdzie tkwi złoty środek na pokonywanie lęków u osób zdrowych przed niepełnoprawnością?
Moim zdaniem osoby sprawne posiadają czasem ogromną wiedzę o osobach z niepełnosprawnością, ale brakuje im wykorzystania jej w praktyce. Często za dużo myślą , że mogą urazić, zrazić do siebie zamiast po prostu być sobą, autentycznym. Ludzie niepełnosprawni chcą być traktowani normalnie.

Dostrzegasz pewne zmiany w społeczeństwie i jego dążeniu do integracji?
Myślę,ze dziś osoby niepełnosprawne mogą liczyć na pewne udogodnienia. Jednak konieczne jest, aby społeczeństwo cały czas poszerzało swoją wiedzę na ten temat, aby osoby niepełnosprawne nie czuły się wykluczone,bo niestety wciąż jeszcze pewna część społeczeństwa odrzuca osoby niepełnosprawne co absolutnie nie powinno mieć miejsca, gdyż osoby niepełnosprawne posiadają taką samą godność jak pozostałe i należy im się szacunek.

A gdybyś miała wypowiedzieć jakieś ważne słowa do publiczności, to co powiedziałabyś?
Moim mottem życiowym od lat jest łacińska maksyma „Per aspera ad astra” Im trudniejsza jest droga , tym piękniejsze zwycięstwo.

Dziękuję za rozmowę i życzę dalszego zdobywania gwiazd.

Dodaj komentarz